
آپنه خواب یکی از شایع ترین اختلالات تنفسی هنگام خواب است که باعث وقفه های مکرر در تنفس میشود و میتواند سلامت عمومی، کیفیت خواب و انرژی روزانه فرد را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. در بسیاری از موارد، ریشه این مشکل تنها در بافت نرم گلو نیست، بلکه به ناهنجاری های فکی و ساختاری مرتبط است. هنگامی که فک ها در موقعیت صحیح قرار ندارند، فضای راه هوایی کاهش یافته و احتمال انسداد آن هنگام خواب افزایش مییابد.
در چنین شرایطی، جراحی فک میتواند یک روش درمانی مؤثر و پایدار باشد؛ زیرا با اصلاح موقعیت فک ها، راه هوایی بازتر شده و تنفس هنگام خواب بهبود مییابد. در این مقاله به بررسی آپنه خواب، نقش ناهنجاری های فکی در ایجاد آن و اینکه چگونه جراحی فک میتواند این اختلال را درمان کند میپردازیم.
جهت مطالعه خدمت جراحی فک کلیک کنید
آپنه خواب یک اختلال تنفسی است که در هنگام خواب موجب توقفهای موقت در جریان هوا میشود. این توقفها میتوانند چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشند و در طول شب بارها تکرار شوند. کاهش اکسیژن خون و بیدار شدنهای لحظهای که فرد حتی متوجه آنها نمیشود، باعث میشود خواب عمیق و باکیفیت شکل نگیرد و بدن عملاً در حالت «خوابِ پر از وقفه» قرار بگیرد.
• در این وضعیت، هنگامی که عضلات گلو شل میشوند، مسیر تنفس به اندازهای تنگ میشود که هوا نمیتواند بهطور طبیعی عبور کند. بدن در واکنش به این انسداد، فرد را بهطور ناخودآگاه بیدار میکند تا تنفس دوباره برقرار شود. این چرخه ممکن است صدها بار در طول یک شب تکرار شود و همین تکرارهای مداوم مانع رسیدن فرد به مراحل عمیق خواب میگردد.
• فرد مبتلا معمولاً تصور میکند شب را بهخوبی خوابیده است، اما نشانههای روز بعد مانند خستگی مفرط، خوابآلودگی، کاهش قدرت تمرکز، بیحوصلگی یا سردردهای صبحگاهی نشان میدهد که کیفیت خواب او بهشدت کاهش یافته است. در بسیاری از موارد، اطرافیان اولین افرادی هستند که متوجه شدت خر و پف یا توقفهای تنفسی میشوند و بیمار را به بررسی بیشتر تشویق میکنند.
• این اختلال در درازمدت فقط بر خواب تأثیر نمیگذارد، بلکه سلامت عمومی را نیز تحت فشار قرار میدهد. نوسانات مکرر اکسیژن میتواند باعث افزایش فشار خون، مشکلات قلبی، بینظمی ضربان قلب، اختلالات شناختی، کاهش توان فکری و حتی مشکلات خلقی شود. به همین دلیل، تشخیص و درمان بهموقع اهمیت فراوانی دارد.
• علت وقوع این مشکل معمولاً به ساختار راه هوایی مرتبط است. در برخی افراد راه عبور هوا بهطور مادرزادی یا به دلیل ناهنجاریهای فکی باریک است. در برخی دیگر بزرگی زبان، بزرگی لوزهها، اضافه وزن یا افتادگی عضلات گلو باعث انسداد مسیر تنفس هنگام خواب میشود. همچنین عقب بودن فک پایین یا بالا یکی از مهمترین عواملی است که میتواند فضای پشت زبان را محدود کرده و احتمال توقف تنفس را افزایش دهد.
• بسیاری از افراد سالها با این مشکل زندگی میکنند بدون اینکه علت خستگیهای مداوم یا خوابآلودگی روزانه خود را بدانند. به همین دلیل، ارزیابی تخصصی و انجام تست خواب نقش تعیینکنندهای در شناسایی این اختلال دارد و میتواند مسیر درمان مناسب را مشخص کند.
اختلالات وقفه تنفسی هنگام خواب در سه گروه اصلی بررسی میشوند. هر گروه از نظر علت ایجاد، الگوی تنفس، علائم و مسیر درمان تفاوتهایی دارد. درک این تفاوتها کمک میکند افراد متوجه شوند مشکل از مسیر تنفس است یا سیستم کنترل تنفس در مغز، یا هر دو.
در این بخش، سه نوع اصلی آپنه خواب شامل آپنه انسدادی، مرکزی و مختلط به صورت کامل توضیح داده شده است تا مشخص شود هر نوع چگونه ایجاد میشود و چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند.
آپنه انسدادی شایعترین نوع وقفه تنفسی در خواب است. این نوع زمانی رخ میدهد که مسیر تنفسی فوقانی هنگام خواب تنگ یا بسته شود. در این وضعیت، فرد تلاش میکند نفس بکشد اما هوا عبور نمیکند؛ درست مانند حالتی که راه یک لوله نیمهمسدود باشد.
زیرا هر عاملی که فضای حلق را تنگ کند (اضافهوزن، لوزههای بزرگ، فک کوچک، انحراف بینی، آلرژی، مصرف الکل و سیگار) خطر انسداد را افزایش میدهد. به همین دلیل این نوع از آپنه تقریباً در هر سنی — حتی کودکان — دیده میشود.
در آپنه مرکزی، مسیر تنفسی مشکل ندارد؛ اما مغز فرمان منظم برای تنفس ارسال نمیکند. یعنی مشکل از کنترل عصبی تنفس است، نه از انسداد فیزیکی.
این نوع کمتر شایع است اما از نظر پزشکی اهمیت زیادی دارد، زیرا گاهی نشانه یک بیماری جدیتر در قلب یا سیستم عصبی است.
آپنه مختلط ترکیبی از دو نوع قبلی است؛ یعنی ابتدا وقفهها از نوع مرکزی آغاز میشوند و سپس مسیر هوا نیز دچار انسداد میشود.
در بسیاری از بیماران ابتدا فقط نوع انسدادی تشخیص داده میشود. پس از شروع درمان با دستگاه فشار مثبت (CPAP)، مکثهای مرکزی پنهان نیز آشکار میشوند. به همین دلیل پزشکان در موارد خاص، نوع آپنه را پس از درمان دوباره بررسی میکنند.
زیرا درمان ساده همیشه کافی نیست و ممکن است نیاز به دستگاههای پیشرفتهتر از جمله ASV باشد. این نوع نیازمند مدیریت دقیقتر و ارزیابی تخصصی مداوم است.
© تمام حقوق این محتوا محفوظ است.
این اختلال به دلیل اینکه در زمان خواب رخ میدهد، معمولاً فرد از وجود آن آگاه نیست. بسیاری از بیماران فقط زمانی متوجه مشکل میشوند که کیفیت خوابشان کاهش مییابد یا اطرافیان تغییرات غیرعادی در تنفس شبانه آنها مشاهده میکنند. علائم میتوانند از خفیف تا شدید متفاوت باشند و در صورت ادامه، روی سلامت عمومی، انرژی روزانه و حتی عملکرد قلب اثر بگذارند.
خر و پف شدید، پیوسته یا منقطع:
شایعترین نشانهای است که اطرافیان متوجه آن میشوند. خر و پف زمانی رخ میدهد که عبور هوا از گلو سخت شود، اما اگر گاهی قطع و دوباره شروع شود، احتمال وقفههای تنفسی بسیار بالا میرود.
قطع و وصل شدن تنفس یا مکث های طولانی:
در این لحظات، تنفس برای چند ثانیه متوقف میشود. همراه فرد معمولاً احساس میکند بیمار برای لحظهای «نفس نمیکشد» و سپس با صدای خرناس یا نفسنفسزدن دوباره تنفس شروع میشود.
نفسنفس زدن یا احساس خفگی شبانه:
افت اکسیژن باعث میشود مغز فرد را ناگهان بیدار کند. بیمار ممکن است با حس خفگی، تپش قلب یا احساس وحشت از خواب بپرد.
بیقراری هنگام خواب و جابهجایی مداوم:
چون بدن مرتب بیدار میشود، خواب عمیق شکل نمیگیرد. همین موضوع باعث حرکتهای زیاد، چرخیدن مداوم و خواب ناآرام میشود.
خشکی دهان یا گلودرد صبحگاهی:
تنفس از طریق دهان در طول شب باعث خشک شدن مخاطها میشود. این مسئله یکی از نشانههای مهم تنگی یا انسداد راه هوایی است.
سردردهای صبحگاهی:
کاهش اکسیژن خون در طول شب میتواند باعث انقباض رگها یا تغییرات فشار شود و سردردهای پیاپی ایجاد کند.
احساس خستگی و گیجی هنگام بیدار شدن:
حتی اگر فرد ساعتها خوابیده باشد، نبودِ خواب عمیق باعث میشود صبحها حس خوابزدگی و انرژی کم داشته باشد.
خواب آلودگی و چرت های ناخواسته در طول روز:
مشکل اصلی این اختلال همین است. بیمار ممکن است وسط کار، مطالعه، تماشای تلویزیون یا حتی هنگام رانندگی دچار خوابآلودگی شدید شود که بسیار خطرناک است.
اختلال در تمرکز و کاهش حافظه کوتاه مدت:
مغز برای تثبیت حافظه و پردازش اطلاعات به خواب عمیق نیاز دارد. وقتی خواب مرتب قطع شود، تمرکز، تصمیمگیری و یادگیری دچار اختلال میشود.
تحریک پذیری، بی حوصلگی و نوسانات خلقی:
کمبود خواب با سیستم عصبی و سطح هورمونهای تنظیمکننده خلق در ارتباط مستقیم است. بسیاری از بیماران دچار اضطراب، بدخلقی یا افسردگی خفیف میشوند.
کاهش میل جنسی و اختلال عملکرد جنسی:
اختلال در خواب بهتدریج میتواند هورمونها را تحتتأثیر قرار دهد و انرژی جسمی و روانی را کاهش دهد.
در کودکان ظاهر علائم کمی متفاوت است و تشخیص دشوارتر میشود:
خواب ناآرام، بیقراری یا شبادراری
نفسکشیدن با صدای بلند و باز بودن دهان
مشکل در تمرکز یا افت تحصیلی
بیشفعالی و رفتارهای غیرعادی (برخلاف بزرگسالان که خواب آلود میشوند)
گاهی این نشانهها با اختلالاتی مانند ADHD اشتباه گرفته میشود، درحالیکه علت اصلی میتواند وقفههای تنفسی هنگام خواب باشد.
وقفههای تنفسی هنگام خواب معمولاً بهدلیل مجموعهای از عوامل ساختاری، عضلانی و عصبی ایجاد میشود. اینکه مشکل از انسداد راه هوایی باشد یا از کاهش فرمان تنفسی مغز تعیین میکند فرد چه نوع اختلالی را تجربه میکند. در ادامه مهمترین عوامل موثر را با جزئیات بیشتر مرور میکنیم.
کوچکی یا عقب بودن فک پایین و فک بالا، باریک بودن کام یا کوتاه بودن فضای پشت زبان، بهطور مستقیم روی اندازه راه هوایی تأثیر میگذارند. وقتی فرد به خواب میرود و عضلات شل میشوند، این محدودیت ساختاری اجازه نمیدهد مسیر هوا باز بماند. در این حالت، حتی یک جابهجایی کوچک زبان یا افتادگی بافت نرم کافی است تا حلق بسته شود. این موضوع در بسیاری از افراد علت اصلی وقفههای تنفسی و خروپف شدید است.
لوزههای حجیم، بافت اضافه در دیواره حلق، زبان بزرگ یا چربی شدید در ناحیه گردن میتوانند فضای تنفسی را محدود کنند. این بافتها هنگام خواب، بهویژه در مرحله خواب عمیق، به سمت داخل حلق میافتند و تنفس را برای چند ثانیه متوقف میکنند. این نوع انسداد در کودکان نیز رایج است و یکی از دلایل اصلی خروپف یا کیفیت پایین خواب محسوب میشود.
انسداد بینی—چه بهخاطر آلرژی و پولیپ باشد، چه انحراف تیغه یا التهاب مزمن—باعث میشود فرد هنگام خواب از دهان تنفس کند. تنفس دهانی خود یک عامل قوی برای بستهشدن راه هوایی است؛ زیرا با باز شدن دهان، زبان و کام نرم بیشتر به عقب جابهجا میشوند و مسیر هوا تنگتر میشود. بسیاری از بیماران فقط بهخاطر همین موضوع در خواب دچار خروپف و تنگی نفس میشوند.
مواردی مانند مصرف الکل، آرامبخشها، افزایش سن، خستگی شدید یا کاهش تون عضلانی، باعث میشود عضلات حلق نتوانند دیواره راه هوایی را محکم نگه دارند. در این شرایط، کوچکترین افتادگی بافت کافی است تا مسیر تنفس بسته شود. این عامل در کنار ویژگیهای ساختاری، شدت اختلال را چند برابر میکند.
در نوع مرکزی، مشکل ناشی از انسداد فیزیکی نیست. سیستم عصبی برای لحظاتی از ارسال فرمان تنفس بازمیماند و همین باعث توقف تنفس میشود. این وضعیت بیشتر در افرادی دیده میشود که بیماریهای قلبی دارند، داروهای خاص مصرف میکنند، اختلالات عصبی دارند یا در ارتفاعات زندگی میکنند. این نوع کمتر شایع است اما میتواند خطرناکتر باشد.
چاقی یکی از مهمترین عوامل تشدیدکننده است؛ زیرا بافت چربی اطراف گلو باعث تنگتر شدن راه هوا میشود. علاوه بر آن، سیگار، بیتحرکی، خوابیدن به پشت، مصرف دیرهنگام غذا، نامنظمی خواب و استرس طولانیمدت همگی احتمال ایجاد مشکل را بالا میبرند. از نظر ژنتیکی نیز افرادی که فک کوچک، کام باریک یا سابقه خانوادگی این اختلال دارند، بیشتر در معرض خطر هستند و حتی با وزن طبیعی هم ممکن است درگیر شوند.
اختلالات فکی میتوانند یکی از مهم ترین دلایل ایجاد آپنه خواب باشند، چون شکل و موقعیت فکها مستقیماً روی اندازه و باز بودن راه هوایی تأثیر میگذارد. هر تغییری که باعث تنگ شدن فضای پشت زبان یا حلق شود، میتواند هنگام خواب مسیر عبور هوا را محدود کند و توقفهای مکرر تنفسی ایجاد شود.
⏪
وقتی فک پایین یا بالا در موقعیت عقبتری قرار میگیرد، زبان نیز در مسیر عقبتری میایستد. این وضعیت بهخصوص هنگام خواب که عضلات شل میشوند، فضای حلق را تنگ کرده و احتمال بسته شدن راه تنفس را بالا میبرد.
🤏
فک بالای باریک میتواند موجب کاهش فضای بینی و ایجاد مقاومت تنفسی بیشتر هنگام خواب شود. تنفس دهانی و فشار اضافی روی حلق نیز زمینه ساز آپنه خواب خواهد شد.
📏
وقتی فک بالا و پایین هماهنگ رشد نکنند، زبان و بافتهای نرم حلق مجبور به قرار گرفتن در یک وضعیت غیرطبیعی میشوند. این بینظمی میتواند مسیر اکسیژن ورودی را محدود کند.
❗
در آپنه خواب، مشکل فقط شل شدن عضلات یا اضافهوزن نیست؛ گاهی فرم استخوانبندی فک و صورت عامل اصلی است.
برای بیمارانی که مشکلات تنفسی ناشی از عقببودن فک یا تنگی ساختارهای راه هوایی دارند، جراحی فک یکی از مؤثرترین روشهای درمانی محسوب میشود. این جراحیها با هدف **گسترش فضای تنفسی، جلو آوردن فکها و باز کردن مسیر جریان هوا** انجام میشوند.
➡️
در این روش فک بالا و پایین همزمان به سمت جلو حرکت داده میشوند. این جابهجایی باعث افزایش محسوس حجم راه هوایی میشود و یکی از موفق ترین روشها برای درمان موارد متوسط تا شدید آپنه خواب محسوب میشود.
⤴️
این روش زمانی انجام میشود که فک بالا تنگ باشد. با باز کردن عرض فک بالا، راه هوایی در بخش میانی صورت گستردهتر میشود و عبور هوا راحتتر صورت میگیرد.
⬇️
زمانی انجام میشود که عقببودن فک پایین عامل اصلی انسداد نای باشد. جلو آوردن فک پایین باعث میشود زبان نیز بهطور غیرمستقیم جلوتر قرار گیرد و فضای پشت زبان بازتر شود.
➕
گاهی همراه با جراحی فک، اصلاحاتی در بافتهای نرم مانند برداشت بافت اضافی نرمکام، اصلاح زبان کوچک یا لیفت حلق انجام میشود.
جراحی فک یکی از معدود روشهایی است که میتواند علت اصلی انسداد تنفسی را برطرف کند، نه فقط علائم را کنترل کند. به همین دلیل، بسیاری از بیماران با شدت متوسط تا شدید پس از انجام این جراحی، بهبود چشمگیر در تنفس، خواب و کیفیت زندگی خود تجربه میکنند.
مهم ترین مزایای این جراحی شامل موارد زیر است:
بهبود پایدار و ریشهای تنفس در خواب
جابهجا شدن فکها به سمت جلو، فضایی قابلتوجه در مسیر هوای پشت زبان و حلق ایجاد میکند. این تغییر آنقدر مؤثر است که در بسیاری از بیماران، شدت آپنه خواب بهطور قابل توجهی کاهش پیدا میکند یا کاملاً از بین میرود.
کاهش خروپف و وقفه های تنفسی شبانه
با باز شدن مسیر هوا، لرزش بافتها و انسدادهای مکرر کمتر میشود. نتیجه آن است که خروپف کاهش یافته و کیفیت خواب فرد و شریک زندگی او بهتر میشود.
افزایش انرژی روزانه و کاهش خستگی مزمن
وقتی مغز در طول شب اکسیژن کافی دریافت میکند، بیدار شدنهای ناگهانی کمتر میشود. این به معنی خواب عمیقتر، تمرکز بیشتر و کمتر شدن احساس خوابآلودگی در طول روز است.
بهبود ظاهر و تناسب فک ها (در صورت وجود ناهنجاری)
این جراحی برای بسیاری از بیماران علاوه بر بهبود تنفس، باعث اصلاح عقببودن فکها و ایجاد هماهنگی بهتر در چهره میشود. این تغییر ظاهری اغلب اعتماد به نفس را افزایش میدهد.
جایگزینی مناسب برای افرادی که با دستگاه CPAP سازگار نیستند
برخی بیماران تحمل ماسک یا دستگاه CPAP را ندارند. جراحی فک میتواند برای این گروه یک راه حل بلندمدت و بدون وابستگی باشد.
بهبود کیفیت خواب و کاهش خطرات سلامت طولانی مدت
درمان نشدن وقفه تنفسی شبانه میتواند در آینده خطر فشارخون بالا، بیماریهای قلبی و مشکلات متابولیک را افزایش دهد. جراحی فک با رفع علت انسداد، از بروز این مشکلات جلوگیری میکند.
جراحی فک برای درمان مشکلات تنفسی زمانی توصیه میشود که ساختار استخوانی صورت نقش اصلی را در ایجاد تنگی راه هوایی داشته باشد. همه بیماران نیازمند این جراحی نیستند و می توان از روش هایی مانند ارتودنسی نیز به جای جراحی فک استفاده کرد، اما برخی ویژگیها و شرایط باعث میشود فرد بهعنوان کاندید مناسب شناخته شود.
گروههایی که معمولاً انتخاب مناسبی برای این جراحی هستند، شامل موارد زیرند:
افراد مبتلا به آپنه خواب متوسط تا شدید که با روش های غیرجراحی بهبود نیافته اند
افرادی که از دستگاه CPAP یا درمانهای دهانی استفاده کردهاند اما همچنان دچار خروپف شدید، بیداریهای مکرر یا کاهش اکسیژن در خواب هستند، معمولاً جزو بهترین کاندیدها محسوب میشوند.
بیمارانی که ناهنجاری فکی واضح دارند (عقب بودن فک بالا یا پایین)
وقتی فکها عقبتر از حد طبیعی باشند، زبان و بافتهای نرم حلق فضای کمتری برای حرکت دارند و انسداد مسیر تنفس بیشتر رخ میدهد. این افراد بیشترین سود را از جراحی فک میبرند.
کسانی که ساختار راه هوایی تنگ دارند
بررسیهای تصویربرداری، سیتی اسکن و تست خواب نشان میدهد که برخی بیماران حجم راه هوایی بسیار کمی دارند. جراحی فک میتواند این فضا را بهطور قابلتوجهی افزایش دهد.
افرادی که تنفس دهانی مزمن دارند
تنفس مداوم از دهان معمولاً نشانهای از گرفتگی یا محدودیت مسیر هوایی است. در صورتی که علت آن به ساختار فک مرتبط باشد، جراحی بهترین راهحل خواهد بود.
بیمارانی که خروپف شدید همراه با علائم daytime sleepiness دارند
افرادی که در طول روز خوابآلود، بیانرژی یا کمتمرکز هستند و نتایج تست خواب نشاندهنده وقفههای تنفسی متعدد است، میتوانند از این جراحی سود قابل توجهی ببرند.
بیمارانی که به دنبال درمان قطعی و بدون وابستگی هستند
برخی بیماران ترجیح میدهند به جای استفاده مداوم از دستگاهها، یکبار جراحی کنند و نتیجهای پایدار بهدست آورند. در صورتی که شرایط فکی مناسب باشد، این انتخاب کاملاً منطقی است.
😴 آپنه خواب اختلالی جدی است که در صورت عدم درمان، میتواند تأثیر منفی بر سلامت عمومی، کیفیت خواب و عملکرد روزانه بگذارد. بسیاری از بیماران سالها با خروپف، بیداریهای مکرر و خستگی دائمی زندگی میکنند.
🛠️ جراحی فک برای این گروه نهتنها یک راهحل موقتی نیست، بلکه میتواند به صورت ریشهای علت تنگی راه هوایی را اصلاح کند و کیفیت زندگی را به شکل قابل توجهی بهبود دهد.
🔬 انتخاب این جراحی نیازمند بررسی دقیق، تست خواب، ارزیابی توسط متخصص فک و صورت و تحلیل شرایط فردی بیمار است. اما زمانی که تشخیص درست داده شود، نتیجه معمولاً بسیار موفق و پایدار خواهد بود.
✔️ اگر علائم آپنه خواب را تجربه میکنید یا درمانهای غیرجراحی برایت مؤثر نبودهاند، مشاوره با متخصص میتواند قدم اول برای رسیدن به یک خواب آرام و تنفس سالم باشد.
خشکی دهان هنگام بیدار شدن یکی از مشکلات همیشگی من بود که با خواندن این مطلب متوجه شدم ممکن است نشانهای از آپنه خواب باشد. چقدر خوب که به ارتباط بین
دندانقروچه و آپنه هم اشاره کردید؛ من هر دو را دارم و حالا متوجه شدم که احتمالاً این دو به هم مرتبط هستند.
سلام نرگس جان. دقیقاً همینطور است. دندان قروچه اغلب یک واکنش دفاعی بدن برای باز کردن راه هوایی در حین آپنه است. توصیه میکنیم حتماً برای یک معاینه تخصصی مراجعه کنید تا وضعیت لثه و سایش دندانهایتان بررسی شود و بهترین درمان برای جلوگیری از آپنه برایتان تجویز شود.
وقت بخیر. آیا آپنه خواب در کودکان هم به دندانپزشکی مربوط میشه؟
پسر من ۷ سالشه و موقع خواب با دهان باز نفس میکشه و خیلی بیقراره. آیا ممکنه نیاز به ارتودنسی یا وسیله خاصی داشته باشه؟
سلام جناب صادقی. بله، آپنه در کودکان بسیار حائز اهمیت است و میتواند روی رشد فک و حتی تمرکز کودک تاثیر بگذارد. تنفس دهانی در کودکان اغلب به دلیل تنگی قوس فک بالا یا مشکلات لوزه است. در بسیاری از موارد، درمانهای زودهنگام ارتودنسی (مثل وسیعکننده کام) میتواند فضای تنفسی کودک را باز کرده و مشکل آپنه را بدون نیاز به دستگاههای پیچیده درمان کند. حتماً پیشنهاد میکنیم برای معاینه تشخیصی نوبت بگیرید.
خسته نباشید. هزینه ساخت نایتگاردهای مخصوص آپنه خواب در مقایسه با نایتگاردهای معمولی که برای دندانقروچه ساخته میشن چقدر تفاوت داره؟
و اینکه آیا بیمه هزینهاش رو قبول میکنه؟
با سلام . دستگاه های آپنه خواب (MAD) به دلیل مکانیزم لولایی و قابلیت تنظیم فک، پیچیدهتر از نایتگاردهای معمولی هستند و طبیعتاً هزینه بالاتری دارند. در مورد بیمه، بسیاری از بیمههای تکمیلی بخشی از هزینه را به عنوان “پروتز درمانی” تحت پوشش قرار میدهند. برای استعلام دقیق هزینه و شرایط بیمه، میتوانید با شمارههای مرکز تماس بگیرید تا همکاران ما راهنماییتان کنند.