ارتودنسی کودکان

اهمیت ارتودنسی در دوران کودکی

سلامت دهان و دندان کودکان، پایه‌گذار سلامت کلی آن‌ها در سال‌های آتی است و ارتودنسی کودکان یکی از ارکان اساسی این سلامت محسوب می‌شود. بسیاری از والدین تصور می‌کنند که ارتودنسی تنها برای اصلاح لبخند نوجوانان است، اما حقیقت این است که مداخله زودهنگام در سنین کودکی، مزایای شگرفی دارد که می‌تواند از بروز مشکلات جدی و پیچیده در آینده پیشگیری کند. شاید این سوال در ذهن شما مطرح شود که چرا باید به فکر ارتودنسی کودکان باشیم، در حالی که دندان‌های شیری آن‌ها موقتی هستند؟ پاسخ در این نکته نهفته است که مشکلات مربوط به رویش دندان‌ها و رشد فک، اغلب ریشه‌های عمیقی در دوران کودکی دارند و نادیده گرفتن آن‌ها می‌تواند منجر به چالش‌های بزرگ‌تری شود که اصلاح آن‌ها در سنین بالاتر، هم دشوارتر و هم پرهزینه‌تر خواهد بود.

مزایای تشخیص و درمان زودهنگام مشکلات فکی و دندانی با ارتودنسی کودکان:

• هدایت فعالانه رشد فک: فک کودکان همچنان در حال رشد و تکامل است. این دوره طلایی، فرصتی استثنایی برای ارتودنتیست فراهم می‌آورد تا با استفاده از دستگاه‌های تخصصی ارتوپدی، روند رشد فک بالا و پایین را به سمت تعادل و هماهنگی ایده‌آل هدایت کند. این مداخله به ویژه در مواردی که عدم تقارن قابل توجهی بین فک‌ها وجود دارد (مانند عقب بودن فک بالا یا جلو بودن فک پایین)، اهمیتی حیاتی پیدا می‌کند و می‌تواند از نیاز به جراحی‌های فک در آینده جلوگیری نماید.

• پیشگیری هوشمندانه از مشکلات رویش دندان: گاهی فضای قوس دندانی برای رویش مرتب و منظم تمام دندان‌های دائمی کافی نیست، یا دندان‌ها در مسیر نادرستی شروع به رشد می‌کنند. درمان‌های زودهنگام ارتودنسی، مانند استفاده از فضا نگهدارنده‌ها، می‌توانند فضای لازم را حفظ یا ایجاد کنند و رویش صحیح و مرتب دندان‌های دائمی را تضمین نمایند. این امر از کج‌رویشی، همپوشانی دندان‌ها و نیاز به کشیدن دندان در آینده جلوگیری می‌کند.

• کاهش چشمگیر نیاز به درمان‌های پیچیده در آینده: درمان‌های ارتودنسی که در سنین کودکی، زمانی که رشد فعال است، آغاز می‌شوند، معمولاً ساده‌تر، کوتاه‌تر و با هزینه کمتری نسبت به درمان‌های اصلاحی پیچیده در سنین نوجوانی یا بزرگسالی انجام می‌پذیرند. این رویکرد پیشگیرانه، سرمایه‌گذاری هوشمندانه‌ای برای سلامت دهان و دندان در بلندمدت است.

• ارتقاء بنیادین سلامت دهان و دندان: دندان‌های مرتب و منظم، فرایند تمیز کردن را به مراتب آسان‌تر می‌کنند. این سهولت در بهداشت، به طور مستقیم خطر پوسیدگی دندان‌ها، بیماری‌های لثه (مانند ژنژیویت) و بوی بد دهان را کاهش می‌دهد و پایه‌ای محکم برای سلامت دهان و دندان در تمام طول عمر فرد بنا می‌نهد.

تأثیر عمیق ارتودنسی بر سلامت کلی دهان و دندان در بلندمدت:

فراتر از زیبایی ظاهری، رفع مشکلات بایت (نحوه روی هم قرار گرفتن دندان‌ها) و نامرتبی دندان‌ها در دوران کودکی از طریق ارتودنسی کودکان، پیامدهای مثبتی بر سلامت کلی دهان و دندان در تمام طول عمر فرد دارد. این اصلاحات نه تنها به حفظ دندان‌های طبیعی کمک کرده و از سایش غیرطبیعی آن‌ها جلوگیری می‌کنند، بلکه به طور قابل توجهی بار وارد بر مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) را کاهش داده و از بروز دردهای مزمن و مشکلات عملکردی در این ناحیه پیشگیری می‌کنند.

نقش حیاتی ارتودنسی در تقویت اعتماد به نفس و ارتقاء زیبایی لبخند کودک:

ظاهر دندان‌ها و لبخند، تأثیر عمیقی بر تصویر ذهنی و اعتماد به نفس کودکان دارد. لبخندی زیبا، مرتب و هماهنگ، نه تنها جذابیت ظاهری را افزایش می‌دهد، بلکه به کودک کمک می‌کند تا با احساس راحتی و پذیرش بیشتری در جمع دوستان، در محیط مدرسه و در تعاملات اجتماعی خود حاضر شود. این اعتماد به نفس، کلید موفقیت‌های آتی او در ابعاد مختلف زندگی خواهد بود.

جهت دریافت نوبت آنلاین کلیک کنید 

زمان‌ بندی طلایی برای درمان ارتودنسی کودکان

انتخاب زمان مناسب برای شروع درمان ارتودنسی، یکی از حیاتی‌ترین عوامل در دستیابی به نتایج مطلوب و پایدار است. متخصصان برجسته ارتودنسی کودکان قویاً توصیه می‌کنند که اولین معاینه ارتودنسی در حدود سن ۷ سالگی انجام شود. این توصیه‌ی کلیدی، مبنای علمی دارد و به والدینی که دغدغه سلامت دهان و دندان و لبخند زیبای فرزندانشان را دارند، کمک می‌کند تا بهترین تصمیم را در زمان مناسب اتخاذ نمایند.

سن مناسب برای اولین معاینه ارتودنسی: پنجره‌ای رو به آینده

در حدود سن ۷ سالگی، اکثر کودکان مرحله مهمی از رشد دندانی خود را پشت سر گذاشته‌اند؛ دندان‌های دائمی جلویی آن‌ها معمولاً رویش یافته و دندان‌های عقبی نیز در حال نمایان شدن هستند. این نقطه عطف رشدی، فرصتی طلایی را برای متخصص ارتودنسی فراهم می‌آورد تا با معاینه‌ای دقیق، وضعیت کنونی رشد فک‌ها، نحوه قرارگیری دندان‌ها و وجود هرگونه عادت نامناسب (مانند مکیدن انگشت یا تنفس دهانی) را ارزیابی کند. تشخیص زودهنگام مشکلات احتمالی در این مرحله، امکان مداخله پیشگیرانه و ارتوپدی را فراهم می‌سازد و می‌تواند از تبدیل مشکلات جزئی به چالش‌های بزرگ و پیچیده در آینده جلوگیری کند. این اولین گام، اساس موفقیت درمان‌های بعدی ارتودنسی کودکان را بنا می‌نهد.

معرفی دوره‌های کلیدی و طلایی در درمان ارتودنسی کودکان:

برنامه درمانی ارتودنسی معمولاً به چند دوره کلیدی تقسیم می‌شود که هر کدام اهداف و بازه زمانی مشخصی دارند:

• مرحله پیشگیری (حدود سن ۶ تا ۹ سالگی): این دوره، فرصتی استثنایی برای مداخله زودهنگام و جلوگیری از بروز مشکلات ارتودنسی جدی در آینده است. هدف اصلی در این مرحله، شناسایی و اصلاح عادات نامناسب دهانی است که می‌توانند به رشد غیرطبیعی فک و دندان‌ها منجر شوند. همچنین، در صورت نیاز، از دستگاه‌های پیشگیرانه مانند “فضا نگهدارنده” (Space Maintainer) برای حفظ فضا برای رویش دندان‌های دائمی و یا دستگاه‌های ارتوپدی ساده برای هدایت ملایم رشد فک استفاده می‌شود.

• مرحله ارتوپدی (حدود سن ۸ تا ۱۲ سالگی): این دوره، زمانی است که رشد فک‌ها در اوج خود قرار دارد و بدن کودک به مداخلات ارتوپدی بسیار پاسخگو است. این مرحله، بهترین فرصت برای اصلاح مشکلات مربوط به عدم تقارن و هماهنگی بین فک بالا و پایین محسوب می‌شود. دستگاه‌هایی مانند “دستگاه‌های فانکشنال” (Functional Appliances) که با تحریک رشد فک پایین یا محدود کردن رشد فک بالا عمل می‌کنند، یا “هدگیر” (Headgear) که برای کنترل رشد فک بالا به کار می‌رود، در این دوره کاربرد فراوان دارند. موفقیت درمان‌های ارتوپدی در این مرحله، می‌تواند نیاز به جراحی فک در آینده را به طور کامل از بین ببرد.

• مرحله ارتودنسی فعال (معمولاً از حدود ۱۱ تا ۱۲ سالگی به بعد): پس از تکمیل رشد فک‌ها و رویش اکثر دندان‌های دائمی، تمرکز اصلی بر روی مرتب کردن دندان‌ها و اصلاح نهایی بایت (نحوه قرارگیری دندان‌ها بر روی هم) خواهد بود. در این مرحله، بسته به نیاز بیمار و ترجیحات متخصص، از روش‌های درمانی مختلفی از جمله براکت‌های فلزی سنتی، براکت‌های سرامیکی همرنگ دندان، یا ارتودنسی نامرئی (با استفاده از الاینرهای شفاف) استفاده می‌شود. انتخاب بهترین روش درمانی برای هر فرد، بر اساس ارزیابی دقیق متخصص ارتودنسی صورت می‌گیرد.

نکته حیاتی: لازم به ذکر است که سنین ذکر شده، تنها راهنمایی‌های کلی هستند و هر کودک منحصر به فرد است. عوامل ژنتیکی، محیطی و عادات دهانی می‌توانند بر روند رشد تأثیر بگذارند. بنابراین، تشخیص دقیق نیازهای ارتودنسی و تعیین زمان‌بندی بهینه درمان، صرفاً بر عهده متخصص ارتودنسی است که با معاینات دوره‌ای و ارزیابی‌های تخصصی، بهترین مسیر درمانی را برای هر فرد ترسیم می‌کند.

آشنایی با انواع روش‌های ارتودنسی در کودکان

دنیای ارتودنسی کودکان بسیار گسترده و پیشرفته است و روش‌های متنوعی برای اصلاح ناهنجاری‌های دندانی و فکی وجود دارد. انتخاب بهترین رویکرد درمانی، یک تصمیم تخصصی است که بر اساس معاینه دقیق، سن کودک، نوع و شدت ناهنجاری، و همکاری خود کودک و والدین توسط متخصص ارتودنسی گرفته می‌شود. خوشبختانه، امروزه طیف وسیعی از ابزارها و تکنیک‌ها در دسترس هستند تا بتوانند لبخندی سالم و زیبا را برای کودکان به ارمغان آورند.

معرفی انواع دستگاه‌های ارتودنسی:

درمان ارتودنسی در کودکان را می‌توان به چند دسته کلی تقسیم کرد:

• دستگاه‌های ارتوپدی (Dentofacial Orthopedics): این دستگاه‌ها که معمولاً در سنین پایین‌تر (قبل از بلوغ کامل) برای کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرند، هدف اصلی‌شان هدایت و اصلاح رشد فک‌ها است، نه فقط جابجایی دندان‌ها. این رویکرد پیشگیرانه و اصلاحی، می‌تواند از بروز مشکلات پیچیده‌تر در آینده جلوگیری کند.

• دستگاه‌های فانکشنال (Functional Appliances): نمونه‌هایی مانند “بایونیتور” (Bionator)، “تقویت‌کننده فک بالا” (Herbst appliance)، یا “اکتیویتور” (Activator)، ابزارهایی هستند که با قرار دادن فک پایین در موقعیت جلوتر یا عقب‌تر، به تدریج رابطه فک بالا و پایین را اصلاح کرده و رشد متناسب فک‌ها را تحریک می‌کنند. این دستگاه‌ها معمولاً متحرک هستند و در طول روز و شب استفاده می‌شوند.

• فضا نگهدارنده (Space Maintainer): این دستگاه که بسیار ساده اما حیاتی است، پس از افتادن زودهنگام یک دندان شیری، فضای خالی ایجاد شده را باز نگه می‌دارد تا دندان دائمی زیرین بتواند به درستی در جای خود رویش کند. بدون فضا نگهدارنده، دندان‌های مجاور به سمت فضای خالی حرکت کرده و فضای لازم برای دندان دائمی را اشغال می‌کنند.

• دستگاه‌های جداکننده یا منبسط‌کننده (Expansion Devices): دستگاه‌هایی مانند “دستگاه هیراکس” (Hyrax) که به سقف دهان متصل می‌شود، یا “دستگاه شوارتز” (Schwarz appliance) که متحرک است، برای باز کردن قوس فک بالا و افزایش عرض آن به کار می‌روند. این روش زمانی مفید است که فک بالا باریک باشد و دندان‌ها فضای کافی برای رویش نداشته باشند.

• براکت‌های ثابت (Fixed Braces): این نوع دستگاه‌ها که برای اصلاح ناهنجاری‌های دندانی در مراحل بعدی رشد یا در تمام سنین استفاده می‌شوند، به طور دائم در دهان قرار می‌گیرند.

• براکت‌های فلزی سنتی: این‌ها همان بریس‌های آشنایی هستند که شامل قطعات فلزی کوچکی (براکت) هستند که به سطح هر دندان چسبانده شده و توسط یک سیم فلزی (archwire) که از میان شیارهای براکت‌ها عبور می‌کند، به هم متصل می‌شوند. نیروی کنترل شده سیم، دندان‌ها را به تدریج به موقعیت صحیح خود هدایت می‌کند.

• براکت‌های سرامیکی یا رنگی: این براکت‌ها از نظر عملکردی شبیه براکت‌های فلزی عمل می‌کنند، اما از نظر ظاهری متفاوتند. براکت‌های سرامیکی همرنگ دندان هستند و کمتر جلب توجه می‌کنند، در حالی که براکت‌های رنگی (که گاهی برای کودکان و نوجوانان جذاب‌تر است) با کش‌های رنگی خود، جنبه سرگرمی و زیبایی نیز به درمان می‌بخشند.

• ارتودنسی نامرئی (Clear Aligners): این روش انقلابی در ارتودنسی کودکان و نوجوانان، به خصوص برای موارد خفیف تا متوسط، محبوبیت زیادی پیدا کرده است.

• اینویزیلاین (Invisalign) و مشابه آن: این سیستم شامل مجموعه‌ای از پلاک‌های شفاف و سفارشی است که به صورت مرحله‌ای و با تغییرات جزئی، دندان‌ها را به سمت موقعیت مطلوب جابجا می‌کنند. بیمار هر پلاک را برای مدت زمان مشخصی (معمولاً ۱-۲ هفته) استفاده می‌کند و سپس به سراغ پلاک بعدی می‌رود. مزیت اصلی این روش، زیبایی و تقریباً نامرئی بودن آن است که برای نوجوانانی که نگران ظاهر خود هستند، ایده‌آل است. همچنین، از آنجایی که این پلاک‌ها متحرک هستند، تمیز کردن دندان‌ها و غذا خوردن بسیار راحت‌تر است.

نقش حیاتی والدین در موفقیت درمان ارتودنسی کودکان

موفقیت چشمگیر در درمان ارتودنسی کودکان، تنها به مهارت ارتودنتیست و تکنولوژی‌های مورد استفاده محدود نمی‌شود؛ بلکه نیازمند یک همکاری صمیمانه و مستمر میان سه ضلع اصلی این مثلث درمانی است: ارتودنتیست، خود کودک و مهم‌تر از همه، والدین. نقش شما به عنوان والدین، فراتر از یک ناظر صرف است؛ شما شریک اصلی و حامی کلیدی کودکتان در این مسیر درمانی هستید. توجه دقیق به جزئیات و تعهد به مسئولیت‌هایتان، تضمین‌کننده دستیابی به بهترین نتایج درمانی خواهد بود.

اهمیت پیگیری دقیق نوبت‌های درمانی:

• پیشرفت گام به گام: درمان ارتودنسی، روندی تدریجی و مرحله‌ای است. هر جلسه ویزیت با ارتودنتیست فرصتی است برای تنظیم نیروی وارد بر دندان‌ها، بررسی پیشرفت درمان، اطمینان از سلامت دستگاه ارتودنسی و رفع احتمالی مشکلات.
• جلوگیری از وقفه در درمان: تنظیم منظم و به‌موقع جلسات ویزیت، امکان پیشرفت مداوم و طبق برنامه درمان را فراهم می‌کند. تأخیرهای مکرر یا غیبت در نوبت‌ها، روند درمان را دچار وقفه کرده، زمان کلی درمان را افزایش می‌دهد و حتی ممکن است بر نتیجه نهایی تأثیر منفی بگذارد. اطمینان حاصل کنید که برنامه کودک اجازه شرکت در تمام جلسات ضروری را می‌دهد و در صورت بروز مشکل، فوراً با مطب ارتودنتیست تماس بگیرید.

تعهد به رعایت بهداشت دقیق دهان و دندان:

• چالش‌های بهداشتی با بریس‌ها: دستگاه‌های ارتودنسی، به خصوص براکت‌های ثابت، فضاهایی را در اطراف دندان‌ها و دستگاه ایجاد می‌کنند که ذرات غذا و پلاک‌های باکتریایی به راحتی در آن‌ها تجمع می‌یابند. این امر، رعایت بهداشت دهان و دندان را حیاتی‌تر و در عین حال دشوارتر می‌سازد.
• نقش حمایتی والدین: شما می‌توانید با تهیه ابزارهای مناسب مانند مسواک‌های ارتودنسی، نخ دندان‌های مخصوص (superfloss) یا واتر جت، و آموزش نحوه صحیح استفاده از آن‌ها به کودک، نقش مؤثری ایفا کنید. تشویق کودک به مسواک زدن کامل و دقیق پس از هر وعده غذایی و استفاده منظم از نخ دندان، از بروز مشکلاتی چون پوسیدگی دندان‌ها، التهاب و خونریزی لثه (ژنژیویت) و لکه‌های سفید (demineralization) بر روی مینای دندان جلوگیری می‌کند. نظارت شما در ماه‌های اول درمان، به خصوص، بسیار ارزشمند است.

هدایت کودک به سمت رژیم غذایی سالم و مناسب:

• اجتناب از غذاهای آسیب‌رسان: برخی از غذاها می‌توانند به دستگاه‌های ارتودنسی آسیب برسانند یا روند درمان را مختل کنند. تشویق کودک به اجتناب از خوردن غذاهای سفت (مانند هویج خام، سیب گاز زده، آجیل)، چسبنده (مانند تافی، آدامس) یا غذاهایی که نیاز به گاز زدن شدید دارند، ضروری است.
• انتخاب‌های سالم و ایمن: در مقابل، تشویق به مصرف غذاهای نرم و متعادل مانند سوپ‌ها، پوره میوه‌ها و سبزیجات، ماست، پنیر، تخم مرغ، ماهی و غلات کامل پخته شده، نه تنها به سلامت عمومی کودک کمک می‌کند، بلکه برای روند درمان ارتودنسی نیز ایمن‌تر است. این عادات غذایی سالم، بخشی از مسئولیت والدین در موفقیت ارتودنسی کودکان است.

فراهم کردن حمایت روانی و انگیزشی:

• درک چالش‌های کودک: دوره درمان ارتودنسی، به خصوص برای کودکان و نوجوانان، می‌تواند با چالش‌های جسمی (مانند درد خفیف اولیه، ناراحتی از وجود دستگاه) و روانی (مانند نگرانی از ظاهر، احساس تفاوت با همسالان) همراه باشد. درک این احساسات و همدلی با کودک، نقش کلیدی در عبور موفقیت‌آمیز از این دوره دارد.
• تشویق و مثبت‌اندیشی: با تشویق مداوم، تحسین پیشرفت‌های حاصل شده و توضیح فواید بلندمدت درمان به زبان ساده و قابل فهم برای کودک، انگیزه او را حفظ کنید. نشان دادن عکس‌های قبل و بعد (در صورت امکان و با اجازه ارتودنتیست) یا مقایسه پیشرفت با خواهر و برادرانی که تجربه مشابهی داشته‌اند، می‌تواند بسیار مؤثر باشد. اطمینان از اینکه کودک احساس می‌کند در این مسیر تنها نیست و از حمایت کامل شما برخوردار است، روحیه او را تقویت کرده و به همکاری بهتر او در طول درمان ارتودنسی کودکان کمک شایانی خواهد کرد.

علت ترس از دندانپزشک در کودکان

مراقبت‌های حین و پس از درمان ارتودنسی

دستیابی به لبخندی زیبا و دندان‌هایی مرتب، تنها بخشی از موفقیت درمان ارتودنسی است؛ بخش حیاتی دیگر، حفظ این نتایج برای سال‌های طولانی خواهد بود. رعایت دقیق دستورالعمل‌های ارتودنتیست، هم در طول دوره درمان و هم پس از آن، نقشی کلیدی در تضمین پایداری نتایج و سلامت کلی دهان و دندان ایفا می‌کند. این مراقبت‌ها به ویژه در درمان ارتودنسی کودکان اهمیت دوچندان دارند، زیرا عادت‌های بهداشتی که در این سنین شکل می‌گیرند، تا پایان عمر همراه فرد خواهند بود.

نکات حیاتی بهداشتی و تغذیه‌ای در طول دوره درمان ارتودنسی:

• اهمیت مضاعف مسواک زدن: با وجود براکت‌ها و سیم‌ها، دسترسی به تمام سطوح دندان‌ها دشوارتر می‌شود. توصیه اکید می‌شود که کودک پس از هر وعده غذایی، به طور کامل و با حوصله، تمام سطوح دندان‌ها و اجزای دستگاه ارتودنسی را مسواک بزند. استفاده از مسواک‌های ارتودنسی با برس‌های مخصوص و همچنین مسواک‌های بین‌دندانی (interdental brushes) برای تمیز کردن فضاهای تنگ و زیر سیم‌ها، بسیار مؤثر است. والدین باید بر این امر نظارت داشته باشند و در صورت نیاز، نحوه صحیح مسواک زدن را به کودک بیاموزند.
• تعهد روزانه به نخ دندان: استفاده روزانه از نخ دندان، حتی با وجود براکت‌ها، ضروری است. در صورتی که کشیدن نخ دندان با دستگاه ارتودنسی برای کودک دشوار یا وقت‌گیر است، استفاده از دستگاه واتر جت (oral irrigator) که با فشار آب، ذرات غذا و پلاک را از بین می‌برد، جایگزین مناسبی خواهد بود. این دقت در بهداشت، از بروز پوسیدگی‌های دندانی و بیماری‌های لثه در حین درمان ارتودنسی کودکان جلوگیری می‌کند.
• رژیم غذایی هوشمندانه: انتخاب‌های غذایی صحیح، ضامن سلامت دستگاه ارتودنسی و دندان‌ها هستند. از مصرف مواد غذایی که پتانسیل آسیب رساندن به براکت‌ها، سیم‌ها یا لچه‌ها (bands) را دارند، اکیداً خودداری کنید. این مواد شامل یخ، آب‌نبات‌های سفت و سنگی، پاپ‌کورن، ته‌دیگ، نان‌های خشک و هرگونه غذای سفت یا چسبنده (مانند تافی، آدامس، میوه‌های خشک) می‌شود. برای مصرف میوه‌ها و سبزیجات سفت مانند سیب یا هویج، آن‌ها را به قطعات کوچکتر و قابل جویدن تقسیم کنید یا به صورت پخته مصرف نمایید.

ضرورت حیاتی استفاده از نگهدارنده (Retainer) پس از اتمام درمان:

• تثبیت نتایج درمانی: پس از اتمام مرحله فعال درمان ارتودنسی و برداشتن براکت‌ها، دندان‌ها در موقعیت جدید و ایده‌آل خود قرار گرفته‌اند. با این حال، بافت‌های حمایتی دندان‌ها (مانند رباط‌های پریودنتال) هنوز در حال انطباق با موقعیت جدید هستند و تمایل طبیعی به بازگشت به حالت اولیه خود دارند. این پدیده، که به آن “نیروی برگشت” (relapse) گفته می‌شود، یکی از چالش‌های اصلی پس از درمان ارتودنسی است.
• نقش کلیدی ریتینر: برای مقابله با این نیروی برگشت و حفظ نتایج ارزشمند حاصل از درمان، استفاده منظم و دقیق از نگهدارنده (ریٹینر) که توسط ارتودنتیست تجویز می‌شود، امری کاملاً ضروری است. این نگهدارنده‌ها می‌توانند به دو صورت ثابت (سیمی نازک که در پشت دندان‌های قدامی فک پایین یا بالا چسبانده می‌شود) یا متحرک (مانند پلاک‌های شفاف یا سیمی) باشند. ارتودنتیست بر اساس شرایط خاص هر بیمار، بهترین نوع نگهدارنده و برنامه استفاده از آن را تعیین می‌کند. نادیده گرفتن یا عدم استفاده صحیح از نگهدارنده، شایع‌ترین و مهم‌ترین عامل بازگشت نتایج درمان ارتودنسی است و تلاش‌های انجام شده در طول درمان ارتودنسی را بی‌ثمر می‌سازد. بنابراین، تعهد والدین به اطمینان از استفاده منظم کودک از نگهدارنده در دوره پس از درمان، به اندازه خودِ دوره درمان، حیاتی است. این مرحله پایانی، تضمین‌کننده لبخند دائمی و مرتب کودکتان خواهد بود.